بسم اللّه الرَّحمن الرَّحیم

حضرت امیر المؤمنین علی (ع)

((نماز را برعهده بگیرید وآن را حفظ کنید و با نماز خود را به خدا نزدیک کنید))

با سپاس از همه عزیزانی که  در نظر سنجی  شرکت کردند.

برای پاسخ به این سوال از دیدگاه روایات باید چند مقدمه را بیان کرد :

1. وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ ....﴿عنکبوت/۴۵﴾و نماز را برپا دار كه نماز از كار زشت و ناپسند باز مى‏ دارد ......

هر نمازى به همان اندازه كه از شرايط كمال و روح عبادت برخوردار است نهى از فحشاء و منكر مى كند، گاه نهى كلى و جامع و گاه نهى جزئى و محدود.
ممكن نيست كسى نماز بخواند و هيچگونه اثرى در او نبخشد هر چند نمازش صورى باشد هر چند آلوده گناه باشد، البته اين گونه نماز تاءثيرش كم است ، اين گونه افراد اگر همان نماز را نمى خواندند از اين هم آلوده تر بودند.
روشنتر بگوئيم : نهى از فحشاء و منكر سلسله مراتب و درجات زيادى دارد و هر نمازى به نسبت رعايت شرايط داراى بعضى از اين درجات است .(تفسیر نمونه)

2. از نظر اسلام و طبق آیات و روایات یکی از ملاک ها و معیارهای مهم در انتخاب همسر ، هم کفو بودن زوجین است.یکی از شرایط هم کفو بودن، میزان و درجه ایمان است. پیامبر می فرمایند :«المؤمن كفو للمؤمن والمسلم كفو للمسلم؛ مرد مؤمن همتاي زن مؤمن و مرد مسلمان همتاي زن مسلمان است»(بحار/ ج 22 / ص 117).

مسلما کسی سوال می کند که نمازخواندن همسر آینده چقدر اهمیت دارد که خودش اهل نماز است و نماز خواندن برایش اهمیت دارد. وگرنه کسی که مسلمان نیست یا مسلمانی که اهمیتی به دستورات خدا از جمله نماز نمی دهد ، نمازخواندن همسرش برایش اهمیتی ندارد.

3. تعریف زندگی موفق بستگی به عقاید و تفکرات افراد دارد. صرف سال ها با هم زندگی کردن نشان دهنده موفق بودن یک زندگی نیست. همچنین زوجی ممکن است زندگی خودشان را موفق بدانند یا دیگران گمان کنند آن ها موفق هستند در صورتی که در واقع این گونه نباشد. به عنوان نمونه زوج تبهکاری را در نظر بگیرید که سالیان سال است با هم زندگی می کنند و با هم اعمال تبهکاران انجام می دهند فرزندانشان را نیز وارد این گونه کارها کرده اند ، آن ها واقعا عاشق هم هستند و دوری هم را نمی توانند تحمل کنند ، آیا می توان این زوج را موفق دانست؟

نتبجه: اگر واقعاً کسی‌ نماز نمی‌ خواند ـ اگر چه‌ بگویند نماز می‌خواند ـ ازدواج‌با او ، مصلحت‌ نیست‌؛ زیرا همانگونه که گفتیم در ازدواج مؤمن‌ با کفو و هم‌ شأنش یعنی‌ مؤمن‌ ازدواج کند‌ و کسی‌ که‌ نمازنمی‌خواند و با خدا ارتباط‌ ندارند ایمان‌ واقعی‌ نیز ندارد. چنین‌ کسی‌ که‌ پایبندمبانی‌ عقیدتی‌ ودینی‌ نیست‌ و دستورات‌ الهی‌ را به‌ جا نمی‌آورد و به‌ تعهدات‌خویش‌ در پیشگاه‌ او عمل‌ نمی‌کند، مورد اعتماد نیست‌ و نباید به‌ عنوان‌شریک‌ زندگی‌ انتخاب‌ شود.

اگر بفهمید شریک زندگیتون نماز نمی خونه چه می کنید؟

پرسش :اگر بروید به خواستگاری کسی.(مخصوص اقایان)یا کسی بیاید به خواستگاری شما(مخصوص خانمها)طرف از همه نظر ایده ال باشه واگر بعد از اثبات شدن تمام ایده ال های شما..حالا بنا به هر دلیلی متوجه بشوید طرفتون نماز نمی خوانه..چی می کنید؟ایا تمامی خصوصیات طرفتون براتون بی اهمیت میشه و نماز در درجه اول قرار می گیره؟یا پیش خودتان می گوئید که موضوع نماز شخصیه و لطمه ای به زندگیتون وارد نمی کنه؟

 منتظر پاسخ های  ارزشمندتان  هستم.

وطنم ای شکوه پابرجا

در دل  التهاب دورانها

کشور روزهای دشوار

زخمی سربلند بحرانها

ایستادی بر جنگ رودررو

خنجر از پشت می زند دشمن

گویی از ما در نهان بر ما

وطنم پشت حیله را بشکن

رگت امروز تشنه عشق است

دل رنجیده خون نمی خواهد

دل تو تا ابد برای تپش

غیرعشق و جنون نمی خواهد

شرم بر من اگر حریم تو

پیش چشمان من شکسته شود

وای بر من اگر نبینم چشم

رو به رویای عشق بسته شود

از تب سرد موجهای خزر

تا خلیجی که فارس بوده و هست

می شود با تو دل به دریا زد

می شود با تو دل به دنیا بست

وطــــــنم......

در آخر نماز به چه كسانی سلام می‌دهی؟

سلام كلمه‌ایست زیبا كه هم  بر كام شیرین می‌آید و هم با معنای خوشش،‌ رابطه‌ی میان گویند و شنونده‌اش را گرم می‌كند.

سلام به معنی سلامتی و امنیت است و وقتی بر كسی سلام می‌دهی، به او می‌گویی كه تو از سوی من در امانی و خیالت تخت كه تا با منی خاطرت آسوده خواهد بود. و خلاصه آنكه سلامت یعنی سرت سلامت!

سلام را معمولا وقتی می‌گویی كه با كسی چهره به چهره شوی، آنگاه است كه حضورت را با طنین سلام، سبز می‌كنی و نیز خاطر او را.

به نماز فكر كرده‌ای؟ در آن پایان نماز حواست هست كه با چه كسانی مواجه می‌شوی و بر آنان گلِ سلام هدیه می‌كنی؟

... وقتی كه نماز را به انتها می‌رسانی شهادتین را كه گفتی بعد از صلوات بر پیامبر و خاندانش شروع به دادن سلام می‌كنی. سلام اول، یعنی همان جمله "السلام علیك ایها النبى..." كاملا مشخص است كه خطاب به پیامبر گرامى ‌اسلام مى‌باشد. هم‌چنان كه قرآن به آن سفارش كرده است (احزاب، 56).

اما سلامهای بعدی چه؟

جمله‌ی "السلام علینا و علی عباد الله الصالحین"  خطاب به خودمان و بندگان نیكوكار خدا (به ویژه در نماز جماعت) است. مسلمانان، در هر نمازى پیوند دوستى با همه‌ی بندگان نیكوكار خدا را به خود تلقین مى‌كنند و درود صلح را بر بندگان نیكوكار مى‌فرستند.

و جمله "السلام علیكم و رحمة‌الله و بركاته"  بنابر قولی، خطاب به انبیا، ملائكه و امامان معصوم مى‌باشد.(1)  و بنابر قولی دیگر، خطاب به جمیع مؤمنان؛ یعنى سلام و رحمت و بركات خداوند برشما مؤمنان.(2)

در پایان ملاقتت با خدا؛ وقتی كه از عرش برمی‌گردی، اولین كسی كه با او مواجه می‌شوی رسول خداست.

حال خودت را تصور كن كه در مقابل پیامبر خدا نشسته‌ای؛ كه این تصور نیست، بلكه واقعیت است؛ حالا خودت بگو كه چگونه به او سلام می‌كنی؟

_______________________________

1- شرح لمعه، ج1، ص82; شهید بهشتى، سرود یكتاپرستى، ص29.

2-میرزا جواد تبریزى، صراط النجاة، ج3، ص317; امام خمینى، توضیح المسائل، ص153، ط9.

ساعت 10 شب بود و سوز و سرماى زمستانى همه ما را در گوشه زندان جمع كرده بود، در همين حين ، متوجه سرباز عراقى شدم كه با اشاره دست مرا مى خواند. با شك و دودلى جلو رفتم ، امّا وقتى مقابلش ايستادم در چهره اش موجى از عاطفه ديدم . لحظات عجيبى بود و نگاه او حكايت از حادثه اى عجيب مى كرد. گويى در پى يافتن گم شده بود. او پس از چند لحظه سكوت گفت : آيا مى توانى نماز خواندن را به من ياد بدهى ؟ چيزى را كه مى شنيدم باورم نمى شد، او دوباره حرفش را تكرار كرد. در حالى كه اشك شوق در چشمانم حلقه زده بود، جواب مثبت دادم . مدّتى طول كشيد تا خواندن نماز را ياد گرفت و پس از آن نه تنها اذيتمان نمى كرد، بلكه تا حد توان هواى ما را نگه مى داشت . او شيعه مذهب بود. يك روز ديگر همين نگهبان از من پرسيد كه نيمه شبها چه مى خوانيم و من به او فهماندم كه نماز شب اقامه مى كنيم . او با اشتياق تمام ، طريقه اقامه نماز شب را نيز ياد گرفت . به تدريج خود را در دنياى ديگر احساس مى كردم و جوانه هاى اميد در دلم شكوفه مى شد حالت غير قابل وصفى بود. و من در زيباترين لحظات عمرم ، در پيشگاه خدا سجده شكر به جا مى آوردم . اين سرباز عراقى طورى متحول شده بود كه وقتى خبر ارتحال حضرت امام قدّس سرّه را شنيد، اشك از چشمانش سرازير شد.

وضو می گیرم و رو به درگاهت می نشینم.....به یاد سحرهای ماه رمضان....به یاد دعای ابو حمزه ثمالی... 

بسم الله الرحمن الرحیم......

الهی...بک عرفتک...تو را با تو شناختم و برایت می خوانم....
می خوانم توئی را که هر وقت می خوانمت اجابتم می کنی و چه بسیار لحظه هایی که خواندی مرا و کاهلی کردم...

می ستایم توئی را که تنها کسی هستی که ناله های تمنایم را میشنوی....
می ستایم توئی را که تنها کسی هستی که چشم امیدم به سویش است....
می ستایم توئی را که گرامیم داشتی,به غیرم وانگذاشتی تا خوارم کنند,دوستم داشتی....
می ستایم تو را و صبرت را بر تمام خطاهایم... 

الهی....همه ی کائنات به گرد تو می گردند,چشم امیدشان به سوی تو می گرید,"یا رب" "یا رب" گفتنشان,"الغوث" "الغوث" خواندنشان, می دانم که می شنوی....
می دانم که می بینی پریشان خاطریمان را,آشفته حالیمان را....
می دانم که مراقبمان هستی.....

خدایا...می جویم تو را,به درگاهت استغاثه می کنم,به تو پناه می آورم,متوسلت می شوم تا بگویم: لایقش نیستم اما.... ببخش مرا... 

لا رب لی غیرک....لا اله الا انت.....وحدک لا شریک لک....

 می خوانمت با زبانی لال شده از فرط گناه,با دلی هلاک شده از شدت خطا... با حالی

هراسان....ترسان....مشتاق....امیدوار....
می بینی حالم را؟ زار می زنم از همه ی گناهانم و امید دارم به احسانت....

مرا و نا له هایم را بشنو....کردارم زشت است,عفوی هدیه فرما....
رفتارم ناپسند است,مواخذه مفرما...منت گدار و رحمتی عطا فرما......
رحمتی به وسعت صفت رحمانیت......

یا ارحم الراحمین.......

حضرت زينب (س) شوهر بسيار مهرباني داشتند كه خوش‌اخلاق بود و برخوردش هميشه با مهرباني و لبخندي ملايم بود و اين همه حسن خلق و نيكي را از پدر بزرگوارش به نام جعفر طيار به ارث برده بود.

اين مرد خدا عبدا... نام داشت و برادرزاده حضرت علي (ع) بود. عبدا... نخلستاني داشت كه آن را بسيار دوست مي‌‌داشت. يك روز بر اثر كار، بسيار گرسنه شده بود و تصميم گرفت به خانه برود كه متوجه شد موقع اذان است. صداي ا...اكبر طنين‌انداز شد. سخن گهربار رسول خدا (ص) را به ياد آورد كه براي اذان‌گو چه اجر و پاداشي مقرر شده است.

جُعِلَ قُرّةُ عینی فی الصَّلاةِ خداوند، نور چشم من را در نماز قرار داده است.این سخن لطیف و زیبا از سرور عالم، حاکی از وجود نور معنوی فراوان در این فریضه ی مهمّ الهی است.